|
Komþum Ayþe Teyzem var benim. Seksen yaþlarýnda var yanýlmýyorsam eðer. Geleneksel olarak kurulan panayýr hatýralarýný dinliyoruz þimdilerde. ‘‘Kýrk beþ yaþlarýnda idim o zamanlar. Köyümden dýþarý
çýkmamýþtým hiç. Babam nasýl olduysa bizi Taraklý Panayýrýna götürdü. Ama daha önce anlata anlata bitiremezlerdi. Meraklanýrdým heyecanlanýrdým. Taraklý’ya vardýk. Panayýrý dolaþýyoruz. Fakat gözümüzü alamýyoruz sergilerden. Akþam olmak üzere. Döndük köyümüze. Annem bizden heycanlý. Hemen sordu panayýrý bize. Kýz kardeþim cevap verdi. ‘Amaaann anneeee! Yer gök insan. Taraklý ise her tarafý
merdiven dolu. Ýn çýk merdiven. Ayaklarýmýz tutuldu iyice o merdivenleri inip çýkarken.’ Babam bastý kahkahayý. ‘Aaa benim saf kýzlarým. Taraklý da bir merdiven var.’ Bende þaþýrdým çünkü kardeþim gibi düþünüyordum.’’
Kýrk yýl sonra Ayþe Teyzenin anlattýðý merdivenleri bugün adýmladým çocuklarýmla. Taraklý gerçek bir þehir olmuþ gerçekten. Her þeyden ötesi, panayýrýna sahip çýkmýþ, onunla gülümsetiyor, mutlu ediyor
insanlarýný. Bu gün ilk günüymüþ ama ilgi var. Kurþunlu Camiyi ziyaret ederek baþladýk gezimize.
Minyatür Taraklý evlerini ahþaptan yapýlmýþ oyuncaklarý hayranlýkla doya doya seyrettik. Hatýra olsun diye
çocuklarýmýzýn sevdiklerinden aldýk. Çay bahçesine çýktýk. Kestane aðacýnýn altýnda bir keyif çayý içtik ki, sormayýn bize tadýný. Ana Caddeyi adýmlarken tanýdýk esnaflarla kýsa ama tatlý muhabbetler yaptýk.
Özellikle Bayýrköy gençlerinin getirip hemen parkýn kenarýnda sattýklarý altýn sarýsý beðlerce üzümünün taze ekmekle nasýl akþam yemeðine dönüþtüðünü anlattýk birbirimize. Hayýrlý, bereketli alýþveriþ dileklerinden sonra çocuklarýmýn heyecanla beklediði lunaparka çýktýk.
Olumsuz olarak eleþtiri yapabileceðim tek yer vardýr panayýrda. Ýþte burasý. Kapalý Pazaryerini tamamen halkacýlara býrakmýþlar. Aslýnda iki veya üç halkacý yeterli orasý için. Büyük gondol yok bu sene. Gençlerin ayrý bir keyif aldýklarý panayýrýmýzýn olmazsa olmazýydý gondol.
Kuran kursunun önünden baþlayýp karþý mahallenin sonuna kadar devam eden sergiler gerçekten gezmeye görmeye deðer. Rengarenk kýyafetler. Rengarenk süs eþyalarý. Gayet keyifli bir alýþveriþ yaptýk ailecek.
Fakat gezimizin daha doðrusu Taraklýmýzýn sürprizi en son çýktý karþýmýza. Ailecek rasgele Aile Et Lokantasý’na girdik. Güler yüzlü yedi sekiz yaþlarýnda bir kýz çocuðu kapýda karþýladý bizleri. ‘Hoþ geldiniz.’ dedi, ama ne deyiþ. Yemekleri unuttuk bir an. Patlýcan musakka istedik eþimle.
Çocuklar mercimek çorbasý içtiler. Ortaya bir buçuk pilav koydurduk mutfaktan yeni çýkan kazandan. Yanýnda birer meyve suyu aldýk. Küçük kýzýmýzla muhabbet ederek kalktýk masamýzdan. Adýný sonradan öðrendiðim Semih Usta'ya döndüm. ‘Hesabýmýz nedir Ustam?’ Belki inanmayacaksýnýz ama sadece 15TL dedi. Ben bekliyordum 40TL... Reklam olsun diye asla yazmýyorum ben bu yazýyý. Fakat reklam olacaksa eðer, varsýn olsun be Taraklýlý Semih Ustama. Helal olsun. Gurur duydum o güler yüzlü kýzýyla iþyeriyle. Birde onbeþ liraya dört kiþiyi doyurduðu için.
Bayram tadýnda bir panayýr gezdik. Sizleri de bekliyor o yapmaya korktuðumuz panayýr. Belki çocuklarýmýza torunlarýmýza anlatacak mirasýmýz olan aný defterimizde bir þeylerimiz daha olur. Hý! Ne dersiniz?
SEMROM
semrom hakkýndaki diðer yazýlar
Gsterim: 2323 | E-posta
|
